23 Nisan 2012 Pazartesi

YEHOVA ŞAHİTLERİ'NİN İLGİNÇ ÖYKÜSÜ

Yirmi iki yaşındaki genç bir adam, doğu Pennsylvania'da ciddi bir trafik kazası geçirerek yaralandı. Hızla kan kaybetmesine rağmen, kan almayı reddetti. Bilincini yitirip şoka girdi ve öldü. Bu genç bir Yehova Şahidiydi. Kan almak yerine ölmeyi tercih eden, doğum günlerini ve Doğuş Bayramını kutlamayı reddeden, dünyanın yok oluşu için belli tarihler koyan ve yeryüzünde yeni bir cennetin kurulacağını vaat eden bu insanlar kimdir? Bu adanmışlığın esin kaynağı nedir?

Yehova Şahitlerinin Kökeni:
Yehova Şahitleri, her ne kadar geçmişleri hakkında suskun kalmayı tercih etseler de, kuruluşlarının Pennsylvania'lı bir giysi tüccarının oğlu, Charles Taze Russell tarafından oluşturulduğu kabul edilen bir gerçektir. Russell yirmili yaşlarda William Miller tarafından başlatılan Adventist akımının etkisi altına girdi. Miller, Mesih'in gelişinin 1843 yılında gerçekleşeceğini Kutsal Kitap'tan keşfettiğine inanıyordu. Daha sonra bu tarihi, 1844 yılına aldı.Olay gerçekleşmediği zaman Miller yanılmış olduğunu itiraf etti. Ancak Miller'ın bazı izleyicileri Kutsal Kitap'a dönerek kendi tarih belirleme sistemlerini oluşturmaya başladılar.
Bu Adventistlerden biri, Üç Dünya ve Bu Dünyanın Hasat Mevsimi (Three Worlds and the Harvest of This World, 1977) adlı eser üzerinde Russel'le birlikte çalışan N.H.Barbour'dur.Bu kitapta Mesih'in 1874 yılında gözle görülmeyen bir şekilde geri döndüğü ve altın çağın 1914 yılında başlayacağı anlatılıyordu. Charles Russell bu görüşü ömrünün sonuna kadar korudu. Teolojik farklılıklar yüzünden Barbour'dan ayrıldıktan sonra görüşlerini 1879 yılında başlattığı ve maddi desteğini giysi işinden kazandığı Sion Kulesi adlı dergide (Zion's Watch Tower) yaymaya başladı. Kendi öğretişlerini Barbour'un öğretişleriyle birleştirerek 1884 yılında Kule Kutsal Kitap ve Broşür Kurumunu (Watch Tower Bible and Tract Society) oluşturdu.
Kule Kurumunun (Tarassut Kulesi) ilk başkanı olan Russell, Kutsal Yazı Çalışmaları (The Studies in the Scriptures) adlı yedi ciltlik serinin altı cildini kaleme aldı. Russell'ın hiç resmi bir teoloji eğitimi olmamasına rağmen, bu eserler Kule izleyicilerinin teolojisine temel oluşturdu. Russell'ın bu çalışmaları ne denli önemli gördüğünü biliyoruz, çünkü Kutsal Kitap'ı bunların yardımı olmadan çalışan insanların karanlıkta kalacağını iddia etmişti.
Russell, Kutsal Yazı Çalışmaları adlı serisinde, Mısır'daki Büyük Piramit'i taştan bir peygamberlik olarak görüyordu. Tarihsel olayları, koridorların uzunluğuna bağlayan Russell, bin yıldan önceki karışıklığın 1874 yılında başlayacağını ortaya attı. Çünkü koridor o noktada bir çukurla son buluyordu. Kurum, Russell'ın ölümünden birkaç yıl sonra 1874'ü 1914 tarihiyle değiştirdi. Değişikliği oturtmak için Kutsal Yazı Çalışmaları adlı eserin (1923) yeni bir uyarlaması basıldı. Bu eserde dünyanın sonunun 1914 ya da 1915 yılında geleceğini belirtmek için koridora 105 cm daha eklendi.
Russell'ın önderliği 1916 yılındaki ölümüne kadar sürdü. Onun yerini ikinci başkan Joseph F. Rutherford aldı. Rutherford, kitap yazımında Russell'dan daha üretkendi; yılda hemen hemen bir kitap çıkarıyordu. Başkanlığı sırasında 300 milyon kadar eseri dağıtıldı.
Ancak Rutherford, Kutsal Kitap yorumlarının birçoğunda Russell'dan farklılık gösteriyordu ve öğretide bazı değişiklikler yaptı.
Russell'ın öğretişlerini kendisininkiyle değiştirmesi bazı grupların Kule Kurumundan ayrılmasına neden oldu. Russell gibi Rutherford da sorgulanamayan bir yetkiye kavuştu. 1931 yılında kurumun şu an taşıdığı 'Yehova Şahitleri' adını koydu. Kapı kapı ziyaret programını başlatan da Rutherford'tur.
Rutherford 1942 yılında öldüğü zaman sayıları 115.000'e varan Yehova Şahitleri, üçüncü başkanları Nathan H. Knorr'un yetkisi altında yeni bir biçime ve gelişime kavuştu. Knorr kurumsal yapıyı birçok sistemli işlemle yeniledi ve Şahitler için eğitim okulları açtı. Satıcılığı andıran yöntemleri çok etkili oldu; Kurum hem zenginlik hem de üyelik açısından gelişim gösterdi. Knorr 1977 yılında öldüğü zaman üyelerin sayısı iki milyona ulaşmıştı.
Knorr'un başkanlığı sırasında Frederick W. Franz, akımın ikinci başkanlığını yürütüyordu. Knorr'un ölümüyle kontrol kendisine geçti. Knorr'un başkanlığı sırasında bile Franz, Yehova Şahitlerinin önemli kişilerinden biriydi. Knorr üyeliği artırma gayreti gösterirken Franz, Şahitlerin teolojisini biçimlendiriyordu.
Franz, Kurum'un en eğitimli İbranice bilgini olarak kabul edilmektedir. "Ne var ki bu imajı korumak için 1954 yılında İskoçya'daki bir duruşma sırasında kendisini yeminli olarak yanlış temsil etti.İyi bir İbranice bilgisine sahip olduğunu öne sürdükten sonra basit bir ayeti (Yar.2:4) İbranice'ye çeviremediği için güvenilirliği sarsıldı.
Franz, Kurum'u, en zorlu sınavından geçirdi; dünyanın 1975 yılında son bulacağı bildirisi boşa çıktı. Kurum'un belirlediği tarihe inanan birçok kişi evlerini ve mallarını satarak kendilerini kapı kapı ziyarete adamıştı. Kurum için yayın organları olan Krallık Hizmeti, bu etkinliği 1975 yılında gelecek olan sondan önceki birkaç ayı değerlendirmek için iyi bir bağlılık örneği olarak tavsiye etti.
"Kardeşlerin evlerini ve mallarını sattıklarını, yaşamlarının geri kalan kısmını hizmetin ön safhalarında tüketmeyi planladıklarını duyuyorum. Kötülükle dolu dünyanın sonu gelmeden önceki son kısa zamanları geçirmenin iyi bir yoludur bu.''
Kule'nin öğretişleriyle ciddi farklılıkları olan bazı üst düzey önderler Kurum'dan dışlandı. Franz bunun üzerine Kurum'u bir arada tutmak için 1980 yılından itibaren mücadele vermeye başladı. Başkan Franz'ın kendi yeğeni Raymond Franz, Yönetim Kurulundan çıkartılarak dışlandı. Kule zayıf bir teolojik temel üzerine kurulmuştur; onu dikkatlice inceleyen gerçekseverler, ana çatlakları kısa zamanda keşfeder ve kendilerini önderlerle derin bir görüş ayrılığı içinde bulurlar.

Yayınlar:
Kule Kutsal Kitap ve Broşür Kurumu'nun, tüm dünyadaki tarikatların toplamından daha çok yayını vardır. Basılı kağıt, Yehova Şahitlerinin başlıca gerecidir. Varolan üyeleri Kurum'un düşünceleriyle hizada tutmanın yanı sıra, yeni üyeler kazanmak amacıyla dergiler ve kitapçıklar basılır.
1879 yılında Russell'ın Kule dergisinin ilk sayıları ayda 6.000 nüsha basılıyordu. Bu rakam günümüzde astronomik bir artış göstermiştir. Günümüzde Kule iki ayda bir çıkmakta, 106 dilde 18 milyon nüsha basılmaktadır. Kurum'un iki ayda bir çıkan Uyan! (Awake!) adlı yayın organı -üye olmayanlara yöneliktir- her ay 40 dilde 16 milyon nüsha basılmaktadır.
Kule matbaalarından yılda ortalama iki kitap çıkmakta, her biri en az bir milyon kopya basılmaktadır. Giriş niteliğindeki Kutsal Kitap çalışma kitapçığı 'Sonsuz Yaşama Götüren Hakikat' (The Truth That Leads to Eternal Life), 115 dilde basılmış ve bütün zamanların en çok yayınlanan üçüncü kitabı olmuştur.
Yehova Şahitleri, teolojilerindeki bazı noktaları haklı çıkarmak için Kutsal Kitap'ın çeşitli çevirilerinden alıntılar yapmışlardır. Ancak Kutsal Kitap onların düşünüşünü genel olarak desteklemediği için Kurum, Knorr'un yönetiminde kendi çevirisini çıkarmıştır. 1961 yılında bu çeviri tamamlanmış ve Kutsal Yazıların Yeni Dünya Çevirisi (The New World Translation of the Holy Scriptures) tek cilt olarak yayımlanmıştır.
Yeni Dünya Çevirisi, Kutsal Kitap dilleri konusunda eğitimleri olmayan beş kişilik bir çeviri kurulunun ürünüdür.Bu eser incelendiği zaman asıl amacın çağdaş bir çeviri oluşturmak değil, Yehova Şahitlerinin teolojisini desteklemek olduğu görülecektir. Örneğin Yehova Şahitleri, İsa'nın Tanrı olduğuna ilişkin metinleri Kutsal Kitap'tan çıkarmaya çalışmışlardır. Bu temel gerçeği vurgulayan belli başlı metinlerden biri Yuhanna 1:1'dir; "Söz (İsa) Tanrı'ydı." Oysa Kurum bu metni "Söz bir Tanrı'ydı" diye çevirmiştir. Theos sözcüğünün 'bir Tanrı' diye çevrilmesi, Kurum'un iddia ettiği gibi Grekçe gramer kurallarından değil, Şahitlerin Kutsal Kitap'a sokmaya çalıştığı Üçlü Birlik karşıtı teolojiden kaynaklanmaktadır. Kule, bu kullanımı doğrulamak için bir ruhçunun, Kristadelfiyanların ve Ünitercilerin yayınlarına başvurmuştur. Ayetlerin buna benzer bir şekilde değiştirilmesine Filipililer 2:9'da ve Koloseliler 1:16-17'de rastlanmaktadır. Pavlus'un tümcelerindeki açık anlamı değiştirmek için bu metinlere de sözcükler eklenmiştir. Bu eklemeler yoluyla Tanrı'nın Oğlu, Tanrı'nın yarattığı diğer varlıkların düzeyine indirgenmiştir.

Kutsal Kitap'a ait Öğretişlere Nasıl Karşılık Veriyorlar?
Eski bir Kule üyesi olan profesör Edmund C. Gruss, Yehova Şahitlerini 'inkarcı elçiler' olarak değerlendiriyor. Yehova Şahitleri, Kutsal Kitap'a ait Hıristiyanlığın bütün ana öğretişlerini -Üçlü Birliği, Kutsal Ruh'un kimliğini ve söylediğimiz gibi Rabbimiz İsa'nın Tanrılığını- inkar ediyorlar. Üstelik İsa'nın bedensel dirilişini ve gözle görülebilen bir şekilde döneceğini reddediyorlar. Kule ayrıca hem cehennemin hem de tüm imanlıların gideceği göksel bir evin varlığını inkar ediyor. Onlara göre sonsuz yaşam armağanı olan kurtuluş, Mesih'in ölümüne değil, Şahitlerin önderlerine bağlıdır. Kule'nin 1 Ağustos 1981 tarihli sayısı şöyle uyarmaktaır: "Mesih'in meshedilmiş kardeşlerine karşı tavrınız, 'sonsuza dek kaybolmanızı' ya da 'sonsuz yaşama' kavuşmanızı belirleyecektir."

Üçlü Birliği İnkar:
Kule yalnızca Üçlü Birliği inkar etmekle kalmayıp Kutsal Kitap'a ait bu gerçekle alay da eder: "Gerçek Tanrı'yı tanıyıp O'na hizmet etmek isteyen içten insanlar, O'na üç kafalı, gülünç görünümlü karmaşık bir varlık olarak tapınmakta ve sevgi duymakta güçlük çekmektedir... Üçlü Birlik öğretisini çıkaranın Şeytan olduğu apaçıktır.
Üçlü Birliği inkar etme çabası gösteren Kule, Hıristiyanlığı yanlış tanıtmış ve Tanrı'ya inananları tek değil, üç Tanrı'ya inanıyormuş gibi göstermiştir. Ancak bu Kutsal Kitap'a ait imanın çarpıtılmasından başka bir şey değildir.
Üçlü Birlik öğretisi İncil'de çeşitli yerlerde görülmektedir. Örneğin, Kutsal Kitap'a göre Üçlü Birliğin her üyesi sonsuzdur (Mez.93:2; Mik.5:2; İbr.9:14). Her biri yaratılışta işlev görmüştür (Mez. 100:3; Yu.l:3; Yar.l:2). Her biri Kutsal Yazıları esinlemiştir (2Ti.3:16; IPe. 1:10-11; 2Pe.l:21). Hepsinden önemlisi, her birine Tanrı denilmektedir(Yu.6:27; Yu.20:28; Elç.5:3-4).
Yehova Şahitleri, Üçlü Birlikçileri Kutsal Kitap'a aykırı düşmekle suçlamaktadırlar; ancak teolojilerine kısaca bakmak bile aslında kendilerinin bunu yaptığını gösterecektir. Yehova Şahitleri çok Tanrı'cıdır; birbirlerinden tümüyle ayrı olan iki Tanrı'ya inanırlar. Bunlardan biri her şeye gücü yeten Tanrı Yehova, diğeri ise aracılığıyla her şeyin yaratıldığı güçlü tanrı İsa'dır. Kutsal Kitap'a göre bir tek gerçek Tanrı vardır. Ancak bu birliğin içinde bir üçlük vardır. İsa'nın vaftiz buyruğunda bu gerçek görülebilir. Vaftiz işlemi; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un (üçlü) adında (tekil) gerçekleşecektir.

Kutsal Ruh'un Kişiliğini İnkar:
Yehova Şahitleri aynı zamanda Kutsal Ruh'un kişiliğini de inkar ederler. Kutsal Ruh, her şeye gücü yeten Tanrı'nın, kendi isteğini yaptırmak için kullarını harekete geçiren ve gözle görülmeyen etkin kuvvettir. Bir Yehova Şahidi için Ruh sadece elektriğe benzeyen kişiliksiz bir kuvvettir.
Ne var ki Kutsal Kitap'ı incelediğimizde Ruh'un, kişiliksiz bir kuvvetten çok daha farklı olduğunu görürüz. Ruh'un kişisel nitelikleri vardır. Romalılar 8:27'ye göre Ruh'un bir düşüncesi vardır. l.Korintliler 12:1'e göre Ruh'un bir isteği vardır. Romalılar 8:14'e göre Ruh, yönetme işlevi görür. Elçilerin İşleri 5:3-4'te Ruh'a yalan söylenebildiğini görüyoruz. Romalılar 8:26'da Ruh, imanlılar için yalvarışta bulunmaktadır. Elçilerin İşleri 13:2, İbraniler 3:7 ve Esinleme 2:7'de Ruh, doğrudan doğruya konuşmaktadır. Kutsal Kitap'ta açıklanan Kutsal Ruh bir kişidir.

Mesih'in Tanrılığını İnkar: 
Yehova Şahitleri İsa'nın 'Yehova Tanrı' olmadığını, sadece Tanrı biçiminde göründüğünü söylemişlerdir.
Kutsal Kitap'ta açıklanan biçimiyle Hıristiyan inancı, Rabbimiz İsa Mesih'in kimliğine ve yaptıklarına bağlıdır (Rom. 10:9-10). Yuhanna 8:58, Yuhanna 20:28, İbraniler 1:8, Matta 1:23 ve Koloseliler 2:9'da görebileceğimiz gibi (Çık.3:14'le kıyaslayın) Kutsal Kitap, Tanrı'nın İsa'da göründüğünü ortaya koymaktadır. Üstelik Matta 4:10'a göre yalnızca Yehova Tanrı'ya tapınmalıyız; ancak İsa bu tapınmayı sürekli olarak kabul etmiş ve hoş karşılamıştır (Bkz. Mat.8:2, 9:18, 14:33, 15:25 ve 28:9,17). Üstelik Baba, meleklerin bile İsa'ya tapınmasını buyurmuştur(İbr.l:6).
Kutsal Kitap'a göre İsa her şeyi yaratmıştır (Yu.l:3; Kol.l:16-17). Ancak Yeşaya 44:24'e göre dünyayı yaratan yalnızca Yehova'dır. Açıkça görüleceği gibi ikisi Bir'dir. İsa'nın Tanrı olduğu Kutsal Kitap'ın açık tanıklığıdır.

İsa'nın Bedensel Dirilişini İnkar:  
Hıristiyanlar olarak ümidimizin temeli Rabbimizin dirilişidir. Aslında Yehova Şahitleri de İsa'nın ölümden dirildiğine inanmaktadır, ama bu inançları yanlış yönlendirici olabilir. Çünkü onlar İsa'nın sadece bir ruh olarak dirildiğine inanmaktadır. Kule, çarmıha gerilmiş olan bedenin ya çözülerek gazlara ayrıldığını ya da gökte bir anı olarak korunduğunu yazmıştı: "Kral Mesih İsa, bedende öldürülmüş ve göze görünmeyen ruhsal bir varlık olarak dirilmiştir."İsa'nın ruhu, izleyicilerine ruhsal dirilişini kanıtlamak amacıyla başka bedenlerin biçimine bürünebiliyordu.
Yehova Şahitlerinin bu konudaki görüşü, diğer dinlerden farksızdır. Çünkü diğer dinlerin önderlerinin bedenleri de mezarda kalmıştır. Kule Kurumu'nun Mesih'in bedensel dirilişini inkar etmesi, izleyicileri ümitsiz bırakmaktadır. Çünkü Mesih'in ölümden dirilişinden söz eden Kutsal Kitap şöyle der: "Mesih dirilmemişse, imanınız yararsızdır ve siz hala günahlarınız içindesiniz" (l.Ko.l5:17).
Kutsal Kitap İsa'nın mezardan 'bedeniyle birlikte' dirildiğini kesin bir dille ortaya koymaktadır. İsa, bedeninin ölümden dirileceğini Yuhanna 2:19-21'de dile getirmiş ve bunu kendisinin yapacağını söylemiştir. Sadece bu metin bile dirilişin bedensel olduğunu göstermektedir. Düşmanlarının yok edeceği ve kendisinin yeniden yapacağı tapınak kendi bedenidir. İncil'in Yuhanna bölümünde Tomas, Mesih'in çarmıhının izlerini görüp onlara dokunmadıkça dirilişe inanmayacaktı (Yu.20:20-29).
Öğrenciler de tıpkı Yehova Şahitleri gibi diri Mesih'in sadece ruhsal bir varlık olduğu yanılgısına düştüler. Luka 24:37'ye göre İsa göründüğü zaman bir hayalet gördüklerini sandılar. Ancak İsa onların kuşkularını yatıştırarak şöyle dedi: "Ellerime, ayaklarıma bakın; işte Ben'im! Bana dokunun da görün. Bir hayalette et ve kemik olmaz, ama görüyorsunuz, Bende var" (ayet 39).
Elçi Pavlus, şu anda gökte bulunan Mesih'in hala bir bedene sahip olduğunu söyleyerek, "Tanrı'lığın tüm doluluğu bedence Mesih'te bulunuyor" demiştir (Kol.2:9). Çarmıh olayından yirmi yıl kadar sonra yazan Pavlus, 'bulunuyor' diye şimdiki zaman kipini kullanarak Tanrı'lığın hala bedence İsa'da bulunduğunu dile getirmiştir.

İsa'nın Gözle Görülen bir Şekilde Döneceğini İnkar: 
Kule, İsa'nın dirilişinin ruhsal olduğunu öne sürerek 'gözle görülmeyen dönüş' öğretisine yol açmıştır. Örneğin Yehova Şahitleri, şöyle derler: "İnsan gözlerinin Mesih'in ikinci gelişini görmeyeceği, Mesih'in görülen bir bedenle dönmeyeceği açık bir Kutsal Kitap gerçeğidir.
Kule, Yehova Şahitlerinin zihinlerine böyle bir düşünce zinciri yerleştirdikten sonra, Mesih'in zaten dönmüş olduğunu ilan etmesi kolay olmuştur. 1929 yılında Kurum, ikinci gelişin 1874 yılında gerçekleştiğini söylüyordu.Şu anda ise Mesih'in dönüş tarihi 1914 yılına çekilmiş durumdadır. Kule'nin yakın zamandaki bir sayısında şöyle bir ifadeye rastlanmaktadır: "Olaylı geçen 1914 yılında Mesih'in dönmüş olduğunu milyonlarca insan kabul etmiş durumdadır. Bu oranda bir tarih karmaşası yaratmak ve böylesine günlerle oynamak yalnızca Mesih'in gözle görülmediğini kabul ettirdikten sonra mümkün olabilirdi.
Ancak Kutsal Kitap sayfalarının hiçbirinde Mesih'in ikinci gelişinin gizli saklı olacağından söz edilmemektedir. Aslında, Mesih'in kendisi Matta 24:23-27'de, dönüşünün gizli olacağını söyleyen kişilerin sahte peygamberler olacağını dile getirmiştir. "Ulu Tanrı ve Kurtarıcımız İsa Mesih'in yücelik içinde gelmesini bekliyoruz" (Tit.2:13). Mesih'in dönüşü, her gözün göreceği açık bir olay olacaktır.

Ölümsüzlüğü İnkar: 
Yehova Şahitlerine göre ruh, sadece bedene can veren bir yaşam gücü ya da ilkesidir. Dolayısıyla beden öldüğü zaman, ruhun varoluşu da son bulur. Dolayısıyla ölen bir kişinin hayvandan farkı yoktur. Ölü bir insan ölü bir köpekten farksızdır.
Bu teoloji, ölümün Rab'le birlikte olmak anlamına geldiğini söyleyen Filipililer 1:21-24 ve 2. Korintliler 5:6-8 metinlerinden çok farklıdır.
Yehova Şahitlerinin insan doğasına bakışı, Mesih'in devamlılığına bakışlarını da aydınlatmaktadır. Onlara göre İsa önceden baş melek Mikael'miş, ancak insan bedeni aldığı zaman melek Mikael'in varlığı son bulmuş. İsa öldükten sonra, varoluşu son bulmuş. Tanrı da O'nu ruhsal bir varlık olarak yeniden yaratmış. Oysa Kutsal Kitap'a göre İsa baştan sona kadar aynıdır.

Cehennemi İnkar: 
Kule'nin cehennemdeki sonsuz cezayı inkar etmesi Yehova Şahitlerinin teolojisini en çok çekici kılan unsurlardan biridir. Yehova Şahidi yazarlara göre cehennem insanlığın ortak mezarıdır. Cehennemin ceza yeri olduğu 'doğru değildir'.
Ancak Yehova Şahitleri, Rabbimiz İsa'nın cennetten çok cehennemden söz ettiğini görmezden geliyorlar. İsa'ya göre cehennem aslında İblis ve melekleri için hazırlanmıştı (Mat.25:41), ama insanlar Şeytan'ın Tanrı'ya karşı isyanına katıldılar. Bu yüzden aynı cezayı paylaşacaklar. Matta 13:42, 25:46 ve 26:24 gibi ayetler cehennemin acılarla dolu gerçek bir yer olduğunu gösterir.

Gökyüzünü Kısıtlamak: 
Kule'nin, Göklerin Egemenliğine ilişkin öğretişi, oradaki imanlıların sayısını 144.000'le sınırlar. Yehova Şahitleri bu rakama Esinleme 7:4'ü yanlış yorumlayarak varmışlardır. Ne yazık ki birçok Yehova Şahidi, diri Tanrı'nın huzurunda yaşayabileceği göksel bir egemenlik ümidine sahip değildir. Birçok Yehova Şahidi, sonsuza dek Tanrı'nın sevecen varlığından uzakta, yeryüzünde yaşayacağına inanmaktadır. Ne var ki Yuhanna 14:2-3, l.Selanikliler 4:13-18, Luka 23:39-43 ve 2. Korintliler 5:8 gibi ayetler, Tanrı'ya ve Kurtarıcı İsa'ya güvenenlerin hepsine Tanrı'nın huzurunda bir konut vaat etmektedir.

Başka farklılıklar: 
Yehova Şahitlerini, Hıristiyanlardan ayıran başka bir uygulama ise kan naklini reddetmeleridir. Bunu, Yaratılış 9:4'ün ve buna benzer başka ayetlerin kan naklini yasakladığı düşüncesine bağlarlar. Oysa bu ayetler, kanlı et yemeyi yasaklamaktadır. Bu yanlış anlama nedeniyle bazı Yehova Şahitleri ve onların çocukları kan kaybından can vermişlerdir.
Yehova Şahitlerinin çok sayıda farklı inançları vardır. Doğuş Bayramını kutlamazlar. Mesih'in, bildiğimiz gibi bir çarmıhta değil, işkence direğinde öldüğüne inanırlar. Doğum günlerini ya da bayramları kutlamazlar. Bunların, Tanrı'nın yaratıklarına tapınmak anlamına geldiğine inanırlar. İnsanların kurduğu yönetimleri, askerlik hizmetini, sancak selamlamayı reddederler; böyle şeyleri putperestlik olarak görürler. Bu öğretilerin çoğu, insanları fazlaca teolojik değer taşımayan tartışmalara çekmek için kullanılan taktiklerdir.

Yehova Şahitlerinin Gelişmesi Neye Bağlıdır?:
İnsanlar, Kutsal Kitap'ın bu denli çarpıtılmasını nasıl kabul ediyorlar? Kurum'un önderleri, Kutsal Kitap yorumlarının doğrudan doğruya Yehova'dan geldiğini iddia ederek izleyicilerini etkiliyorlar. Bu iddialarını Matta 24:45-47'nin yanlış bir yorumuna dayandırıyorlar. Kurum, bu benzetmeyi kendilerinin 'güvenilir ve akıllı köle' olduğunu öne sürmek için kullanmaktadır. Bu köle, Kule aracılığıyla üyelerin yiyeceğini vaktinde vermektedir.
Bu düşünceyi ilk ortaya atan Charles Russell, kölenin sadık Kule izleyicilerinden oluştuğunu öğretiyordu. 20 Ocak 1986 yılında Russell'ın eşi, 'kölenin' tekil olduğunu bu yüzden tek bir kişiden, yani kocasından söz ettiğini söyledi. Russell o andan ölümüne dek eşinin yorumunu savunarak, izleyicilerine kendisinin 'o köle' olduğunu ilan etti.
Russell'ın ölümünden sonraki on yıl boyunca Başkan Rutherford da dahil olmak üzere Kule'nin tümü, güvenilir kölenin Russell olduğunu öğretmeye devam etti. 22 Ocak 1927 yılında Russell birdenbire tahttan indirildi. Kule, güvenilir kölenin artık (Kule önderleri aracılığıyla konuşan) Şahitler topluluğu olduğunu öğretmeye başladı. Üstelik, o kölenin Russell olduğunu iddia edenlerin Yehova'ya iğrenç gelen putperestlik (yaratılana tapınma) suçunu işleyeceği ilan edildi.
Kölenin önce topluluk, sonra birey ve sonra yine topluluk olarak değiştirilmesi ilginçtir. Bu değişim nedeniyle Yehova Şahitleri, kendilerinin Matta 24:45'teki güvenilir köle olduğunu yalanlamıştır. Eğer Kurum, bir zamanlar Russell'ın 'güvenilir köle' olduğunu kabul edip sonra reddettiyse, Tanrı'nın habercisini ve bildirisini reddetmiş oluyordu. Öte yandan Russell 'güvenilir köle' olarak yanlış bir şekilde öne sürüldüyse, o zaman da Kurumun kendisi 'yaratılana tapınma' suçunu teşvik etmiş sayılırdı. Her iki şekilde de Yehova Şahitleri Kurumu, gerçeği yeryüzüne yaymak için Tanrı'nın seçtiği kuruluş olarak kabul edilemez.

Yehova Şahitlerine ve Hıristiyanlara bir Çağrı:
Yehova Şahitleri, Rab'le kişisel bir ilişkiye nasıl kavuşabilir? Öncelikle Yehova Şahitlerinin, gerçek imanlı sevgisini ve ilgisini yaşamaları gereklidir. İmanlıların Kule Kurumuna karşı koymaları, anne babaların oğullarını tutsak alan alkolle savaşmasına benzemektedir. Anne babalar, oğullarının özgür olmasını ve gerçek yaşamı tatmasını isterler. Mesih'e iman eden Yehova Şahitleri, bu imanlı desteğine ve beraberliğine muhtaçtırlar, çünkü kendilerine yardım eden Kurum'dan çıkarılmışlardır.
İkincisi, Yehova Şahitleri Kutsal Kitap ayetlerini, bulundukları metnin içeriğiyle bağlantılı olarak anlamalıdırlar. Kule'nin kullandığı birçok ayet, metnin genel içeriği dışına çıkarılmıştır. İmanlılar Yehova Şahitlerinin söylediği ayetler üzerinde durup, "Bu ayetin genel metin içindeki anlamı, Kurum'un vermeye çalıştığı anlamla gerçekten bağdaşıyor mu?" diye düşünmelidir. Yirmi yedi yıl boyunca Yehova Şahidi olarak yaşamış bir kadın, bir akrabasını Kurum'a katmaya çalışmak için Kutsal Kitap metinlerini incelemeye başlamış. Metinleri genel anlamları çerçevesinde ilk kez gördüğünden, İsa'nın gerçekten de Tanrı olduğunu keşfetmiş. Bu bayan bugün Rab'be içten adanmış bir imanlıdır.
Yehova Şahitleri Kurum'un, insanların yaşamları üzerinde doğrudan doğruya yetkisi olmadığı gerçeğini kabul etmelidirler. Kule Kurumu kendilerinin, Tanrı'nın yeryüzündeki peygamberi oldukları iddiasını sürekli tekrarlamıştır. Örneğin 1 Nisan 1972 tarihli Kule dergisi, "Yehova'nın, gelecek tehlikeleri önceden haber verecek bir peygamberi var mıdır?" diye sorar. Sonra bu soruya olumlu bir yanıt vererek peygamberin tek bir kişi değil, kadın ve erkeklerden oluşan topluluk olduğunu dile getirir. Bu topluluk o zaman Uluslararası Kutsal Kitap Öğrencileri adıyla bilinen grubun izleyicileridir. Günümüzde ise Yehova'nın İmanlı Şahitleri adını taşımaktadır.
Kutsal Kitap'a göre Yehova'nın peygamberi olduğunu iddia eden bir kişinin ön bildirileri yerine gelmelidir; yoksa sahte peygamber olarak nitelenecektir (Tesniye 18:20-22). Kule Yayın Kurumu, gerçek peygamberin peygamberliklerinin 'yerine gelmesi' gerektiğini tümüyle kabul etmektedir. Bir kişinin sahte peygamber olarak adlandırılması için peygamberliğinin yerine gelmemesi yeterli bir nedendir. Kule Kurum'u şöyle der: "Bu gerçek, özellikle geçmiş dönemde dünyanın sonu için tarihler koyan kişileri kapsamaktadır. Onlar belli tarihler koydular, ama hiçbir şey olmadı. Son gelmedi. Bu yüzden sahte peygamberlik suçunu işlediler.
Kule'nin 'peygamberlikle' ilgili bu iddiayı sık sık tekrarlaması nedeniyle Yehova Şahitleri, Kurum'un dünyanın sonuyla ilgili belirlediği yanlış tarihlerin hesabını sormalıdır. Kule, Russell'ın önderliğinde son savaşın (Armagedon ya da "Her şeye gücü yeten Tanrı'nın büyük savaş günü") İ.S. 1914 yılında son bulacağını, dünyanın şu anki yönetiminin tümüyle yıkılacağını iddia etmiştir.Daha sonra Kurum, son tarih olarak önce 1925 yılını sonra da 1975 yılını belirlemiştir. Bu tarihlerde sonun gelmemiş olması Kule'yi, kendi tanımıyla 'sahte peygamber' durumuna düşürmüştür.Ruhsal gerçeği bulmayı arzulayan bir Yehova Şahidi, Kurum'un ruhsal kılavuzluğundan ayrılmalıdır. Yehova, kılavuzluk için kendisine dönenleri bağışlayacak ve onlara ışık tutacaktır (Mez. 32:5-8).
Sonuç olarak Yehova Şahitleri ve imanlılar birbirlerini içtenlikle dinlemelidirler. İmanlılar Kutsal Kitap'ta vaat edildiği gibi Rab'le diri bir beraberlik yaşadıklarını iddia ederler. Günah, insanları Tanrı'dan koparmıştır. Ancak Tanrı, sevgisinden ötürü insan biçimi alarak günahın cezasını kendisi ödemiştir (Yeş.59:2; Rom. 5:8). İmanlılar, sonsuz yaşama şimdiden kavuşabileceklerini biliyorlar (Yu.3:36). Tanrı'nın, halkından iyilik beklemesine rağmen, hiçbir iyiliğin O'nun beğenisini kazandıramayacağını öğrenmişlerdir(Ef.2:8-10, Tit.3:5, Rom.3:23).
İmanlılar, Rab'be nasıl iman ettiklerini Yehova Şahitlerine anlatırlarken, onları da buna davet etmiş oluyorlar. Sonuç olarak her birimizin Rab'be bağlanması gerektiğinden Yehova Şahitleri de İsa hakkında gerçeği bulmak için Rab'be dönmelidir. Birçok Yehova Şahidi Tanrı'ya içtenlikle dönerek O'nunla Mesih sayesinde barışmıştır. Diğer yandan birçok imanlı, Yehova Şahitlerinin gayretiyle kamçılanarak üçlü birlik olan Tanrı'ya hizmette daha büyük bir bağlılık göstermişlerdir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder